wtorek, 25 czerwca 2013

Jadąc do Kukes

GPS pokazał do Kukes ponad 100 km, droga była nie najlepsza, rzadko kiedy mogłem wrzucić trzeci czy czwarty bieg. W jakiejś małej miejscowości kiedy zatrzymaliśmy się na chwilę zapytałem o drogą którą pokazała bezduszna maszyna miejscowi odpowiedzieli "no asfalt" i było wszystko jasne. Wiedziałem, że na przejechanie tego dystansu z naszym zestawem może braknąć całego dnia. 


Na szczęście miejscowi skierowali nas na drogę, która wiodła przez piękne góry. Na początku zapowiadała się rewelacyjnie. Nowa nawierzchnia i wspaniałe widoki to nas cieszyło. Przemierzaliśmy mozolnie półkami skalnymi wspaniałą krainę mijając od czasu do czasu małe wioski.


Czas płynął szybko, kierowaliśmy się na północ czyli w dobrym kierunku lecz miałem obawę, że ta droga może się skończyć, kiedy podjazdy zaczęły się robić bardzo strome i na serpentynach brakowało dwójki. W jednej z wiosek jadący z przeciwka samochód zajechał nam drogę i wymusił zatrzymanie na ostrym podjeździe. Z ruszeniem było ciężko, pomimo tego, że droga była sucha i asfaltowa przy ruszaniu piszczały koła a samochód nie mógł się rozpędzić. Postanowiłem że cofnę sto może dwieście metrów do miejsca o mniejszym nachyleniu. Wszystko to widzieli miejscowi spędzający beztrosko czas w zacienionym obrębie sklepobaru. Kiedy zacząłem cofać wybiegli na drogę zaczęli pchać przyczepę krzycząc go! go! Pomogło, przypalając lekko sprzęgło ruszyliśmy. Najciekawsze było to, że dzieciaki z fotelików wypatrzyły osiołka i jakoś to nie dotyczyło ich to że nie możemy ruszyć.









Kukes - miałem wrażenie że nie jesteśmy już w Europie...



W Kukes zrobiliśmy tylko zakupy przedzierając się przez sterty śmieci. Miasteczko położone wśród gór powinno mieć swoistą atmosferę a ono jedynie odstraszało.


czwartek, 6 czerwca 2013

Korab - najwyższy szczyt

Korab - 2764 m n.p.m. gdzieś tam jest, a może powinniśmy na niego wejść, albo wjechać na koniku. Dzieci mogły siąść na konia, jednak koń okazał się jedynym środkiem transportu zaopatrzenia dla pewnie niejednej rodziny żyjącej w tych górach.





W przewodniku coś czytamy że ma być remont czy przebudowa drogi, ale lepiej samochodem bez napędu na wszystkie koła się tam nie wybierać. A my turlamy się całym zestawem zatrzymując się to tu to tam i nawet dajemy radę na podjazdach. 



Albańska prowincja

Jesteśmy w Albanii, jedziemy drogami głównymi a sprawiają wrażenie że mogą się zamienić w gruntowe a nawet czasem skończyć.GPS pokazuje główną trasę a miejscowi na to "no asfalt" kierują nas gdzieś przez jakieś góry ale podobno ma być asfalt...



Na każdym kroku takie mercedesy busy, Peszkopi było pełne ich to mogło znaczyć tylko jedno muszą być tragiczne drogi. W wielu miejscach na świecie gdzie nie ma dobrych dróg spotykałem takie samochody.


Rzeź niewiniątek i to tak na ulicy, poza tym że polało się trochę krwi miejscowi byli chętni do rozmowy. Pan ze sztuką jeszcze ciepłego mięsa mile się uśmiechał i usilnie próbował komunikować się z nami.

No panowie gramy gramy...

wtorek, 28 maja 2013

Muzeum na wodzie

Tuż obok naszego kempingu znajdowało się muzeum na wodzie. W przewodniku nie znalazłem ciekawych informacji o nim, dlatego mieszkając obok niego kilkaset metrów niemalże byśmy go ominęli. Spędzamy tam popołudnie. Rekonstrukcja osady na palach wśród pięknych krajobrazów jeziora otoczonego górami zachwyca nas...



Ania i Miłosz wymyślili zabawę, która polegała na wrzucaniu kamyczków do wody przez szczeliny w deskach. Bawiło ich to niezmiernie,








  





W oddali na drugiej stronie jeziora ośnieżone szczyty, to już Albania. Jeszcze tego samego dnia ruszyliśmy w ich kierunku aby objechać Jezioro Ochrydzkie dookoła.

poniedziałek, 27 maja 2013

Ruszamy w Góry

Jezioro i piękne wybrzeże to nie wszystko. Za naszymi plecami skaliste góry przez, które przebiega droga nawet asfaltowa prowadząca na przełęcz a dalej ostro w dół do dużego jeziora Prespa.


 Widok na północno-wschodnie wybrzeże Jeziora Ochrydzkiego w oddali na małym wzgórzu miasto Ochryda.

Aniu - nie spać, zwiedzać!



Na dole upał i w jeziorze nawet ciepła woda, ale tuż obok w górach niespełna 1000 m wyżej jeszcze spore płaty śniegu, na szczęście na tyle małe, że droga była w zupełności przejezdna.

niedziela, 26 maja 2013

Bytujemy w Macedonii

Pomimo, że nie było jeszcze sezonu letniego pogoda była upalna, a plaże puste. Co ciekawe kempingi wokół Jeziora Ochrydzkiego nieczynne. Zjazd do tego kempingu na którym zatrzymaliśmy się był taki, że nie bardzo bym wycofał od zamkniętej bramy. Na szczęście był ktoś z obsługi całego obiektu i wpuścił nas.






Woda w Jeziorze Ochrydzkim rewelacyjnie czysta. Widać było precyzyjnie dno nawet na głębokości kilku może nawet kilkunastu metrów.


W oddali cypel na którym był kemping a na nim jedynie nasza przyczepa.